Proszek gaśniczy

Proszki gaśnicze są dostępne w klasach reakcji na ogień B i C jako tzw. proszki gaśnicze zwykłe i proszki gaśnicze wysokowydajne, w klasach reakcji na ogień A, B i C jako tzw. proszki ABC lub proszki do gaszenia żaru, a w klasie reakcji na ogień D jako tzw. proszki gaśnicze do gaszenia metali lub proszki gaśnicze M.

Zależnie od typu, w składzie proszków gaśniczych znajdują się różne komponenty główne. Zróżnicowane dodatki zapewniają lepszą płynność i właściwości hydrofobowe. W przeszłości do hydrofobizacji używano stearynianów alkalicznych i stearynianów metali ziem alkalicznych, podczas gdy dziś częściej stosuje się dodatki oparte na silikonie.

Pierwotny proszek gaśniczy na bazie wodorowęglanu sodu (soda oczyszczona) jest dziś często nazywany standardowym proszkiem gaśniczym. Występują również proszki gaśnicze na bazie siarczanu potasu oraz tzw. proszki gaśnicze o wysokiej wydajności, w większości na bazie wodorowęglanu potasu (np. Purple K).

Proszek gaśniczy ABC składa się głównie z drobno zmielonego diwodoroortofosforanu amonu i siarczanu amonu.

Proszki gaśnicze D, zwane również proszkami M są jedynymi normalizowanymi środkami gaśniczymi do zwalczania pożarów metali. Z reguły składają się głównie z drobno zmielonych chlorków alkalicznych, nierzadko z chlorku sodu.

W produkcji proszków gaśniczych zaleca się stosowanie całkowicie zamkniętego przenośnika rurowego, ponieważ ze względu na właściwości proszków jako mieszaniny soli, proszki gaśnicze w połączeniu z wilgocią (z powietrza) mogą prowadzić do wzmożonej korozji. Poszczególne składniki transportuje się w tym przypadku również przenośnikami łańcuchowo-rurowymi.